با کشاورزی هوشمند ابزارهای کشاورزی سنتی را بازسازی کنید

محصولات موردنیاز انسان ازجمله مواد غذایی، الیاف و سایر مواردی که از راه کاشت گیاهان و پرورش حیوانات اهلی تأمین می‌شود، از طریق فرایندی به نام کشاورزی حاصل می‌شوند. در کشاورزی، طیف وسیعی از تخصص‌ها ازجمله زراعت گیاه، آبیاری به شکل‌های مختلف و… باید استفاده شود.نگرانی‌های کشاورزان و بعضی از کمبودها مثل آب باعث شده است که باگذشت زمان کشاورزی سنتی بهبود یابد. در این شغل ما شاهد تحولات بسیار مهم فناوری بوده‌ایم. به‌طور مثال از ماشین‌آلات و کودهای شیمیایی، سنسورها، هواپیماهای بدون سرنشین و… روی کارآمدند.کشاورزان با استفاده از نوآوری‌های متعدد پیشرفته، می‌توانند کنترل بهتری در مورد رشد محصولات زراعی و نگهداری دام‌ها به دست آورند.این نتیجه زمانی حاصل می‌شود که سیستم‌های هوشمند در صنعت کشاورزی به کار گرفته شود.

کشاورزی هوشمند چیست؟

 

کشاورزی هوشمند ترکیبی از فناوری‌های نوین اطلاعاتی و ارتباطی با شیوه‌های کشاورزی سنتی برای ارتقاء کیفیت و کمیت محصولات کشاورزی است.

 

در حال حاضر، در فرایند کشاورزی از فناوری مانند سنسورها و محرک‌ها، روباتیک، GPS، هواپیماهای بدون سرنشین و… استفاده می‌شوند.

 

با به کار افتادن یک مزرعه هوشمند، کشاورزان می‌توانند هزینه‌های اضافی را کاهش دهند و با افزایش عملکرد محصول، باعث شوند تولید محصولات زراعی را بهبود ببخشند.

برنامه‌های کاربردی کشاورزی هوشمند کدام ها هستند؟

 

برای به دست آوردن بهترین بهره‌وری از کشاورزی هوشمند، باید از برنامه‌های کاربردی این سیستم تا حدودی اطلاع داشته باشیم. به همین منظور در این قسمت از مقاله چند تا از برنامه‌های کاربردی را بیان کردیم، تا راه شمارا در این حیطه هموارتر کنیم

 

1. دستگاه‌های مدیریت محصول و دامداری

 

در کشاورزی سنتی، کشاورزان برای اینکه بتوانند برداشت خوبی از محصولات زراعی و دامی خود داشته باشند، باید در زمین خود خیلی زحمت‌کشیده و کار کنند، تا ثمره آن را ببینند. شاید در این راه بیشتر منابع خود را هم هدر دهند. اما با داشتن سیستم هوشمند، می‌توانند داده‌هایی که به‌طور خاص فقط مربوط به محصولات زراعی است مانند دما، بارندگی، کیفیت خاک و… را بررسی کنند.

حتی با این سیستم می‌توانند سلامت دام‌ها را کنترل کنند و اگر نیاز به تغذیه داشتند به آن‌ها برسانند. یکی از مهم‌ترین مسئله در کشاورزی مربوط به رشد گیاهان است، با بررسی تمام جوانب اگر باز مشکلی در رشد باشد، کشاورزان می‌توانند تغذیه و آب اضافی برای آن‌ها در نظر بگیرند.

 

2. استفاده از هواپیماهای بدون سرنشین کشاورزی

 

در حال حاضر، کشاورزان برای اینکه از محصولات و دام خود اطلاع داشته باشند باید در طول روز از تمام قسمت‌های زمین خود بازدید کنند. این کار باگذشت زمان کار دشواری برای کشاورزان خواهد شد. به همین دلیل آن‌ها می‌توانند از طریق پهپادها اطلاعات بهتری کسب کنند. در طی پرواز، هواپیماهای بدون سرنشین می‌توانند تصاویر چند طیفی، حرارتی را جمع کنند. به‌این‌ترتیب کشاورزان پیش‌بینی‌های لازم را در مورد شاخص‌های بهداشتی گیاهان، شمارش گیاهان، اندازه‌گیری ارتفاع گیاه، محتوای نیتروژن در گندم، نقشه‌برداری از فشار علف‌های هرز و … را دریافت می‌کنند. یکی از مفیدترین کارهایی که هواپیماهای بدون سرنشین می‌توانند انجام دهند، نظارت از راه دور و تجزیه‌وتحلیل مزارع و محصولات زراعی است. به‌این‌ترتیب به‌خوبی می‌توانند به مناطقی که در هر زمینه کمبود داشته باشند رسیدگی کنند.

 

به‌این‌ترتیب کشاورزان می‌توانند فعالیت‌های خود را هوشمندانه‌تر و کارآمدتر مدیریت کنند.

3. اجرای خودکارسازی در گلخانه‌های هوشمند

 

در گلخانه‌های سنتی تمام کارها توسط صاحب گلخانه و کارکنانشان به‌صورت مستقیم انجام می‌شود. به‌طور مثال از آب دادن به گیاهان، تا تنظیم دمای محیط و… بر عهده آن‌هاست.

 

این کار زحمت زیادی دارد و باعث عدم تولید، اتلاف انرژی و افزایش هزینه‌های نیروی کار می‌شود.

 

به همین خاطر اگر بخواهیم یک مثال برای گلخانه‌های هوشمند بزنیم، کنترل آب‌وهوا، که به‌نوبه خود دخالت هر نفر را بر روی گیاهان را از بین می‌برد.

 

درنتیجه باعث صرفه‌جویی در وقت و هزینه خواهد شد.

 

4. کاشت خودکار و بذر

 

در کشاورزی، کاشت بذر، کار خسته‌کننده و دشواری است به همین علت با دستگاه‌های بذرپاش پیشرفته یا روبات‌ها، می‌توان این کار را آسان‌تر انجام داد. این دستگاه‌ها با داده‌های موجود از نقشه‌برداری و سنسورها کار خود را انجام می‌دهند.

 

این داده‌ها از کیفیت خاک، تراکم، رطوبت و میزان مواد مغذی تشکیل‌شده است. با استفاده از این داده‌ها، ماشین‌آلات یا روبات‌ها می‌توانند بذرها را در مکان‌های مناسب بکارند تا بذرها بتوانند در یک محیط بهداشتی رشد کنند.

 

5. آبیاری خودکار

 

در آبیاری خودکار یک روشی به نام آبیاری قطره‌ای زیرسطحی وجود دارد که به کشاورزان این امکان را می‌دهد تا بتوانند مقدار آب مصرف‌شده و نیاز گیاهان را برآورد کنند.

 

کشاورزان می‌توانند این سیستم را با سنسورهای هوشمند ترکیب کنند. تا مرتباً از رطوبت، سلامت گیاهان اطلاع داشته باشند و در صورت نیاز اقدامات لازم را انجام دهند.

نمایی از یک مزرعه

چه نکاتی را باید قبل از اجرای کشاورزی هوشمند آن را باید در نظر بگیریم؟

 

دستگاه‌ها و فناوری‌های هوشمند روش‌های زیادی را در اختیار کشاورزان قرار می‌دهند تا عملکرد آن‌ها افزایش‌یافته و درآمد مزرعه نیز بالاتر رود. به همین علت اگر کشاورزان می‌خواهند در مورد سیستم هوشمند سازی کشاورزی خود، سرمایه‌گذاری کنند با چالش‌های مختلفی روبه‌رو خواهند شد.

 

ازجمله این چالش‌ها:

 

  • 1. کشاورزان برای جمع‌آوری داده‌های مزارع خود به چند نوع سخت‌افزار نیاز دارند.
  • سخت‌افزار خریداری‌شده باید بادوام بوده و نگهداری از آن آسان باشد. در غیر این صورت، کشاورزان باید مکرراً سنسورها را تعویض کنند.
  • دسترسی از راه دور به داده‌های مزارع از طریق تلفن‌های هوشمند و رایانه رومیزی امکان‌پذیر باید باشد. بنابراین باید نحوه کار برنامه‌های هوشمند را یاد بگیرند.
  • سیستم باید ایمن باشد تا امکان هک کردن داده‌ها وجود نداشته باشد.

با همه این موضوعات مطرح‌شده، هنوز فضای زیادی برای پیشرفت در کشاورزی وجود دارد.

 

در سال‌های آینده، ابزار و مدل‌های کشاورزی به‌طور کاملاً دیجیتالی را شاهد خواهیم شد. کشاورزی هوشمند نقش بسیار مهمی را در عرضه محصولات پربارتر و پایداری در آن را خواهد داشت که این رویکرد با دقت بیشتری انجام خواهد شد.

 

در کشاورزی هوشمند آیا کارها به‌صورت خودکار انجام می‌شود؟

 

با جایگزین کردن سیستم هوشمند به‌جای نیروی انسانی روند رو به رشدی در صنایع مختلف اتفاق افتاده است که کشاورزی هم نیز از این قاعده مستثنا نیست.

 

بیشتر بخش‌های کشاورزی به کارگر زیادی نیاز دارند که بیشتر کارهای تکراری را انجام دهند، این باعث صرف وقت و هزینه خواهد شد. به همین علت در حال حاضر ما شاهد ربات‌های کشاورزی هستیم که در مزارع شروع به کارکرده‌اند و وظایفی همچون کاشت، آبیاری، برداشت و مرتب‌سازی را انجام می‌دهند.

 

تراکتور بدون راننده

 

تراکتور قلب یک مزرعه است که بسته به نوع مزرعه و پیکربندی تجهیزات جانبی آن، برای کارهای مختلفی مورداستفاده قرار می‌گیرد. با پیشرفت فناوری در رانندگی‌های خودمختار، از تراکتورها انتظار می‌رود که آن‌ها هم بدون راننده کار انجام دهند.

در مراحل اولیه، کشاورزان تلاش می‌کنند تا با ایجاد نقشه‌های میدانی و مرزی، بهترین برنامه را برای کشاورزی خود فراهم کند. این تراکتورها برای تعمیر و نگهداری منظم به نیروی انسانی نیاز خواهند داشت.

 

بااین‌وجود، تراکتورهای خودمختار باگذشت زمان، به‌ویژه با درج دوربین‌های اضافی و سیستم‌های دید در دستگاه، GPS برای پیمایش، قادر خواهند بود تا خودکفا شوند.

 

همه این پیشرفت‌های تکنولوژیکی، باعث شده که کنترل این ماشین‌ها را به میزان قابل‌توجهی از طرف کشاورزان را کاهش دهد.

 

علف‌های هرز و نگهداری محصولات زراعی

 

علف‌های هرز و کنترل آفات ازجمله مسائلی هستند که در نگهداری گیاهان که با روبات‌های خودمختار می‌توان به آن‌ها رسیدگی کرد.

 

این روبات‌ها برای علف‌های هرز طراحی‌شده‌اند، همان دستگاه‌ها را می‌توان به سنسورها، دوربین‌ها و سم‌پاش‌ها برای شناسایی آفات و حشره‌کش‌ها مجهز کرد. آن‌ها به تراکتورهای مستقل متصل می‌شوند و این امکان را می‌دهد تا کل عملیات را به‌طور عملی اجرا کند.

 

برداشت از مزرعه

 

برداشت محصول برای کشاورزان کار سختی است چون هم باید از زمان مناسب برداشت اطلاع داشته باشند و هم به کارگر زیادی برای کار کردن نیاز دارند که این کار را برایشان انجام دهند. به همین علت دستگاه‌های متنوعی برای برداشت محصول ارائه‌شده است تا کار کشاورزان را راحتر کنند و با این کار برای آن‌ها وقت آزادی هم محیا است، تا بتوانند به سایر کارهای خود رسیدگی کنند.

اجزای یک مزرعه هوشمند

کاهش نیروی کار، افزایش بازده و بهره‌وری

 

عملکرد بدون ایراد در سیستم‌های هوشمند کشاورزی، باعث شده تا اعتماد به نیروی کار کاهش پیدا کند و درعین‌حال با افزایش کارایی توسط سیستم هوشمند باعث بهتر شدن کیفیت محصولات خواهد شد.

 

برخلاف کسانی که زمان آن‌ها بیشتر باکار کردن سپری می‌شد، کشاورزان آینده وقت خود را صرف انجام کارهایی مانند تعمیر ماشین‌آلات، اشکال‌زدایی در کدگذاری ربات، تجزیه‌وتحلیل داده‌ها و برنامه‌ریزی برای عملیات مزرعه نخواهند گذاشت، به همین علت داشتن سنسور قوی در زیرساخت‌های مزرعه ضروری است.

 

مزرعه متصل به سیستم هوشمند سازی

 

هواپیماهای بدون سرنشین و مستقل مفید هستند، اما آنچه واقعاً مزرعه آینده را به “مزرعه هوشمند” تبدیل خواهد کرد، این است که تمام این فناوری باهم جمع شوند.

ما قبلاً شاهد استفاده از فناوری‌های اینترنت اشیاء به روش‌های مختلفی از قبیل دستگاه‌های خانگی هوشمند و دستیاران دیجیتال، کارخانه‌های هوشمند و دستگاه‌های پزشکی هوشمند بودیم. سنسورهای تنظیم‌شده در مزارع داده‌هایی را در مورد سطح نور، شرایط خاک، آبیاری، کیفیت هوا و آب‌وهوا را جمع می‌کنند.

 

این داده‌ها به مزرعه برمی‌گردند تا روبات‌ها برای پاسخگویی به نیازهای محصولات، به‌صورت خودگردان کار کنند و عملکردهای علف‌های هرز، آبیاری و برداشت را با هدایت مجموعه حسگرها و داده‌های محصول خود انجام دهند.

 

 

با تمام توضیحات ارائه شده، چنان‌چه سوالی باقی مانده است، آن را از ما بپرسید. ما در شرکت ساید همواره آماده پاسخ‌گویی به شما هستیم.

 

دریافت مشاوره تخصصی

 

برای دریافت مشاوره رایگان تماس بگیرید

_

مشاوره تخصصی